ترجمه قرآن - كاويانپور، احمد - الصفحة ٥٥٨ - سوره - ٦٥ - طلاق

بنام خداى بخشنده مهربان‌
يا پيامبر، هر گاه تو و امت تو خواستيد زنان خود را طلاق دهيد، در دوره پاكى از حيض آنها را طلاق دهيد و ايام عده‌شان را بشماريد و از خدايى كه پروردگارتان است بترسيد و زنان مطلقه را تا پايان عده از خانه خود بيرون نكنيد و آنها نيز بايد از خانه شما بيرون روند مگر آنكه اعمال قبيح و خلاف شرع بطور آشكارا از آنان سرزند. اين احكام حدود شرع خداست، هر كس از حدود مقررات خدا تجاوز كند بخود ظلم كرده است. تو (اى طلاق دهنده و، اى طلاق گيرنده) آگاه نيستى. شايد خدا پيش آمد تازه‌اى بعد از طلاق پديد آورد. (١)
هنگامى كه عده زنان مطلقه رو به اتمام گذاشت با خوبى و خوشى آنها را نگهداريد و يا بوجه نيكو از آنان جدا شويد (تا عده‌شان تمام شده و صاحب اختيار خود باشند) و نيز بر طلاق آنها دو نفر مرد مسلمان عادل شاهد بگيريد و (شما شهود) براى خدا اقامه گواهى دهيد. از اين احكام هر كه بخدا و روز آخرت ايمان آورده است، پند ميگيرد و هر كه از خدا بترسد، خدا راه نجات از گرفتاريها را به روى او مى‌گشايد. (٢)
و از جايى كه گمان نمى‌برد براى او روزى ميرساند و هر كه بخدا توكل كند، خدا براى او كافيست. در حقيقت فرمان خدا به تمام جهان نافذ و جاريست و خدا براى هر چيزى حدود و اندازه مقرر نموده است. (٣)
و از زنان شما آنهايى كه حيض‌شان قطع شده و شما شك داريد (و نميدانيد حامله هستند يا بطور عادى قطع شده است) و نيز زنانى كه هنوز به سن حيض شدن نرسيده‌اند. پس از طلاق بايد مدت سه ماه عده نگه دارند. ولى عده زنان حامله تا هنگام فارغ شدن آنهاست و هر كه از خدا بترسد، خدا تسهيلاتى در كارهايش بوجود مى‌آورد. (٤)
اين احكام فرمان خداست كه براى شما فرستاده است و هر كه خداترس و پرهيزكار شود، خدا از تقصيرات او ميگذرد و او را پاداش بهشت عطا ميكند. (٥)