ما او را در زمين قدرت و سلطنت بخشيديم و تسهيلات هر چيزى را در اختيارش گذاشتيم. (٨٤)
او با تمام مقدراتش حركت كرد. (٨٥)
تا بمغرب زمين رسيد. در آنجا آفتاب را ديد و چنان پنداشت كه در چشمه آب گرمى فرو ميرود. در آن حوالى جماعتى را مشاهده نمود. گفتيم: اى ذو القرنين، (در مورد ايمان آوردن اين قوم به تو اختيار ميدهيم) يا آنها را مجازات كن و يا در ميان آنها بعدالت و نيكى رفتار كن. (٨٦)
ذو القرنين اعلام كرد: هر كس مرتكب ظلم شود (مشرك بماند) بشدت مجازات خواهد شد و سپس بسوى پروردگارش باز ميگردد و پروردگارش او را بعذابى سخت كيفر خواهد داد. (٨٧)
و اما هر كس ايمان آورد و اعمال صالح انجام دهد، بهترين پاداش براى اوست و ما، در كارهايش تسهيلاتى براى او قائل ميشويم. (٨٨)
سپس با تمام مقدوراتش حركت كرد. (٨٩)
تا بمشرق زمين رسيد. در آنجا ديد كه آفتاب بر جماعتى بدون پوشش مى‌تابد. (٩٠)
بدانسان كه با مردم مغرب زمين رفتار كرده بود با آنان نيز همان كرد و ما به آنچه نزد او بود بهتر آگاه بوديم. (٩١)
آن گاه با تمام مقدوراتش حركت كرد. (٩٢)
تا بميان دو سد (دو رشته كوه) رسيد كه در آن سوى سد قومى (غير از اقوام شرق و غرب) زندگى ميكردند كه توانايى فهم كلام را نداشتند. (٩٣)
مردم به ذو القرنين گفتند: قوم يأجوج و مأجوج مفسدين فى الارض هستند. آيا ميان ما و آنها سد محكمى ايجاد ميكنى؟ (تا از شر آنها خلاص شويم) و هزينه آن را ما خودمان بعهده ميگيريم. (٩٤)
ذو القرنين گفت: امكاناتى كه پروردگارم در اختيار من قرار داده بهتر و بيشتر است. شما فقط با نيروى انسانى مرا يارى كنيد تا ميان شما و آنها ديوار آهنين ايجاد كنم. (٩٥)
(و گفت: تا ميتوانيد) قطعات آهن (و تخته سنگهاى بزرگ) بياوريد تا فضاى بين دو رشته صخره دريايى پر شود. بعد گفت: روى آنها آتش بيفروزيد تا قطعات آهن كاملا گداخته شوند. سپس گفت: براى من مس و سرب مذاب بياوريد تا روى آهن و داخل آنها ملاط بريزم. (٩٦)
(قوم يأجوج و مأجوج) از آن پس نتوانستند از آن سد بالا بروند و نتوانستند در آن نقبى بزنند. (٩٧)