ترجمه قرآن - كاويانپور، احمد - الصفحة ٥٨٤ - سوره - ٨٠ – عبس

هنگامى كه پروردگارش او را در وادى مقدس طوى ندا كرد. (١٦)
(و گفت) برو بسوى فرعون كه او سخت ياغى و سركش شده است. (١٧)
بگو آيا ميل دارى كه (از گناهان) پاك شوى؟ (١٨)
و تو را بسوى پروردگارت رهنمون باشم؟ و براى او فروتن گردى. (١٩)
و براى او معجزه بزرگ نشان داد. (٢٠)
ولى فرعون قبول نكرد و عصيان ورزيد. (٢١)
و بر او پشت نمود و به تلاش برخاست. (٢٢)
آن گاه مردم را جمع كرد و بانگ برآورد. (٢٣)
و گفت: اى مردم، پروردگار اعلاى شما من هستم. (٢٤)
خدا او را بعذاب دنيا و آخرت گرفتار ساخت. (٢٥)
مسلما در اين تذكرات عبرتهاست براى كسى كه از خدا ميترسد. (٢٦)
آيا خلقت شما آدميان سخت‌تر است يا بناى آسمان؟ (٢٧)
كه خدا سقف آن را بسيار بلند و بنايش را بسى محكم خلق كرد. (٢٨)
شبهايش را تاريك و روزش را روشن ساخت. (٢٩)
و زمين را پس از آن بگسترانيد. (٣٠)
و در آن آب و گياه (چشمه و چراگاه) پديد آورد. (٣١)
و كوه‌هاى استوار برقرار ساخت. (٣٢)
اين همه متاع زندگى براى شما و براى حيوانات شماست. (٣٣)
هنگامى كه مصيبت بزرگ فرا رسد. (٣٤)
آن گاه انسان متوجه اعمال خود ميشود. (٣٥)
و دوزخ براى ناظرين آشكار ميگردد. (٣٦)
پس هر كس از احكام خدا تخلف ورزيد و نافرمانى كرد. (٣٧)
و زندگى دنيا را (بر آخرت) ترجيح داد. (٣٨)
و همانا دوزخ اقامتگاه اوست. (٣٩)
و اما كسى كه از مقام پروردگارش (و از ايستادن در پاى ميز محاكمه عدل الهى) ترسيد و از خواهش نفس دورى جست. (٤٠)
همانا بهشت اقامتگاه اوست. (٤١)
(يا پيامبر) از تو ميپرسند كه قيامت كى بر پا خواهد شد؟ (٤٢)
تكرار آن به چه كار آيدت؟ (٤٣)
علم و آگاهى آن تنها بر پروردگارت منتهى ميشود. (٤٤)
تو فقط كسى را كه از روز قيامت ميترسد (از اوضاع و احوال آن روز) آگاه گردان. (٤٥)
وقتى آن روز بر مردم آشكار گردد، گويى بيش از يك روز در دنيا عمر نكردند. (٤٦)
سوره- ٨٠- عبس‌
٤٢- آيه جزء- ٣٠- مكى ١٣٢- كلمه سال- ٢- بعثت ٥٣٣- حرف‌