پراكندگى و تشتّت هم نبوده، همه ضمن اشتغال به اعمال و فروع دين، ابهامات خويش را سؤال مى‌كردند، ولى سؤالات مردم- كه امروزه براى ما مى‌رسد- خيلى ابتدايى و ساده است، اين معلوم مى‌كند كه سؤال‌كنندگان دستشان از يافتن پاسخ به سؤالاتشان- كه اغلب از باب اصول دين است- كوتاه است.

از اين جهت به آقايان سفارش مى‌كنم: اگر ان شاء اللّه ما و شما مصداق اين روايت و «اهل» باشيم، مكلّف هستيم كه اصول و فروع دين را توأما براى مردم تشريح كرده و بگوييم. مخصوصا در ايّامى كه مدت دو ماه و نيم تا سه ماه حوزه‌ها تعطيل است و آقايان به بلاد ديگر تشريف مى‌برند، خوب است كه در اين مدّت جلساتى ترتيب بدهيد، خصوصا براى فرهنگيان- كه آنها هم طى اين مدت تعطيل مى‌باشند.

مهمّ اين است كه در فرهنگ، اهميتى به امور دينى نمى‌دهند و امور دينى را سبك مى‌شمارند، به دليل اينكه اين قشر تأثيرگذار، از اصول دين غافل هستند و براى اينان مسائل و امور دينى گفته نمى‌شود و اگر هم گفته شده به قدر كافى و وافى و حدّ كفايت نبوده، لذا آقايان بايد با جدّيت و كوشش، زمينه تشكيل اين جلسات را در اوقات مناسب فراهم كنند و مبانى و اصول دين را به فرهنگيان آموزش دهند، آن هم به مقدار توان و استطاعت، و مهمتر اينكه جهت ولايت را اهميّت بيشترى بدهند تا مقام ولايت تضعيف نشود.

در اين صورت شما مصداق اين جمله امام عليه السّلام واقع مى‌شويد كه مى‌فرمايد: «و لو لا ذلك لساخت الارض باهلها».

مى‌خواستم از اين روايت اين نكته را هم تأكيد كنم تا معلوم شود كه اتمام حجّت بر مردم اين است كه آنها هم اصول دين خداوند را توسط شما درك كنند و هم معرفت و درك ولايت آنها تكميل شود.

اگر بنا باشد ولايت را از اقامه حجّت كنار بگذاريم حجّت تمام نمى‌شود، و لو اينكه تبليغات فرض شود، مثل تبليغات مسيحيّت و يهوديّت و نيز