دو دوتا، چهارتا - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٧١ - یک سوزن به خودت بزن، یک جوالدوز

خشت اول چون نهد معمار کج تا ثریا می‌رود دیوار کج

چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج گر رساند بر فلک، باشد همان دیوار کج[١]

تربیت فرزند در آینده او و بزرگ‌سالی او نقش بسزایی دارد. اگر از همان دوران کودکی از تربیت سالم و صحیح برخوردار باشد در بزرگ‌سالی نیز همان‌گونه خواهد بود نیز اگر در آغاز کار اساس و پایه‌ی کار خوب و استوار بنا نشود. همین‌طور انحراف و کجی تا آخر ادامه خواهد داشت.

یک‌بار جستی ملخک، دو بار جستی ملخک، آخر به شستی ملخک.

آدمی زاد باید از اشتباهات خود درس عبرت بگیرد و دیگر اطراف آن نرود؛ که روزگار در حال چرخش است و همیشه به همین منوال نیست. بالاخره روزی گرفتار می‌شود.

یک سال بخور نان و تره، هرسال بخور نان و برّه.

اگر مدتی دندان به جگر بگذاری و صبر و قناعت‌پیشه کنی و با سختی‌ها کنار بیایی و اندکی از خواسته‌هایت بکاهی. پس از چند صباح به آرامش و رفاه خواهی رسی.

یک سوزن به خودت بزن، یک جوال‌دوز[٢] به دیگران.

بهتر است اول خودمان را نصیحت‌کنیم و سپس دیگران را؛ و نیز در هر انتقادی اول خودمان را به‌جای آن شخص بگذاریم و سپس قضاوت کنیم.

[١]. صائب تبریزی، غزل ۲۲۶۵.

[٢]. سوزن بزرگ برای پارچه‌های ضخیم.