دو دوتا، چهارتا - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٦٤ - پنج کلمه و بیشتر

امام علی ٧: السَّخَاءُ يُمَحِّصُ‌ الذُّنُوبَ وَ يَجْلِبُ مَحَبَّةَ الْقُلُوب‌؛ سخاوت گناهان را می‌زداید و محبت دل‌ها را جلب می‌کند.[١]

دست بخشش داشتن گناهان آدمی را نیست و نابود می‌کند و بخشش آهن‌ربای محبت است.

امام علی ٧: الْمَالُ‌ لَا يَنْفَعُكَ‌ حَتَّى يُفَارِقَك‌؛ مال تو را سودی ندهد تا از تو جدا شود.[٢]

اگر هزاران ثروت را به دست آوری و نگه‌داری هیچ‌کدام به حالت سود و منفعت نمی‌رساند مگر اینکه آن را خرج کنی و انفاق نمایی.

امام باقر ٧: اطْلُبْ‌ رَاحَةَ الْبَدَنِ‌ بِإِجْمَامِ الْقَلْب‌؛ آسایش تن را از راه آسایش دل بجوی.[٣]

اگر قلب و روح آدمی زاد پاک، زلال و صاف باشد تن او نیز سالم خواهد ماند.

امام رضا ٧: صِلْ‌ رَحِمَكَ‌ وَ لَوْ بِشَرْبَةٍ مِنْ مَاء؛ با خویشاوندان خود ارتباط برقرار کن هرچند به {دادن} جرعه آبی.[٤]

ا ز خویشاوندان خویش احوال بپرس حتی به مقدار دادن جرعه آبی، سلام و لبخندی.

امام صادق ٧: مَنْ‌ حَسُنَتْ‌ نِيَّتُهُ‌ زَادَ اللَّهُ فِي رِزْقِه‌؛ هر که نیتش خوب باشد روزی‌اش فزونی می‌یابد.[٥]

خوش‌نیتی و حسن ظن مثبت به خداوند متعال درهای رزق و روزی را می‌گشاید.

[١]. تصنیف غررالحکم و درر الکلم، ح ۸۵۲۴.

[٢]. عیون الحکم و المواعظ، ح ۳۷۶.

[٣]. تحف العقول، ص ۲۸۵.

[٤]. همان، ص ۴۴۵.

[٥]. المحاسن، ج، ۱، ص ۲۶۱.