دو دوتا، چهارتا - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٦٠ - چهار کلمه

امام علی ٧: الِاشْتِغَالُ‌ بِالْفَائِتِ‌ يُضَيِّعُ الْوَقْت‌؛ دل‌مشغولی به چیز ازدست‌رفته وقت را ضایع می‌کند.[١]

هر آنچه را که از دست دادی. دیگر به آن فکر نکن که عمر و وقت به هدر می‌رود. به فکر جبران و ساختن آینده باش. به‌ویژه «زمان و عمر» که هیچ‌کدام قابل‌برگشت نیست ولی قابل جبران هست.

امام علی ٧: الْمَرْءُ عَدُوُّ مَا جَهِل‌؛ آدمی دشمن چیزی است که نمی‌داند.[٢]

بیشتر افرادی که مطلبی را انکار می‌کنند و آن را نمی‌پذیرند و در مقابل آن موضع می‌گیرند این‌ها از نادانی فرد به آن موضوع نشاءت می‌گیرد. کافی است هر موضوعی را که انکار می‌کنیم و با آن مخالف می‌ورزیم از صاحب خُبره و دانایی بدون هیچ پیش‌زمینه فکری و قضاوت یک‌طرفه مشورت بگیریم و در مورد آن تحقیق کنم.

امام علی ٧: الْمَرْءُ مَخْبُوءٌ تَحْتَ لِسَانِه‌؛ آدمی زیر زبان خود پنهان است.[٣]

تا مرد سخن نگفته باشد عیب و هنرش نهفته باشد[٤]

امام حسین ٧: إِيَّاكَ‌ وَ مَا تَعْتَذِرُ مِنْهُ‌؛ از هر چه پوزش‌خواهی را به دنبال دارد دوری‌کن.[٥]

سعی کنید ببخشید ببخشید را از نوک زبان خویش پاک‌کنید. کاری انجام ندهیم که مجبور به عذرخواهی شویم.

امام حسن عسکری ٧: أَقَلُ‌ النَّاسِ‌ رَاحَةً الْحَقُودُ؛ کم آسایش ترین مردم کینه‌توز است[٦]

[١]. همان، ح ۱۱۰۲.

[٢]. همان، ح ۱۱۴۲.

[٣]. الأمالی (صدوق)، مجلس ۶۸، ح ۹.

[٤]. گلستان، باب اول.

[٥]. تحف العقول، ص ۲۴۸.

[٦]. همان، ح ۴۸۸.