الگوى شايستگى و فرزانگى - احمدى ميانجى، على - الصفحة ١٦ - ١٠ - بى توقعى از همگان
ايشان داشتنتد سهم امام خود را خدمت ايشان تقديم مىكردند، ايشان با دراختيار داشتن سهم امام ٧ كم استفاده مىكردند.
چ: زندگى طلبگى و عدم سختگيرى نسبت به فرزندان آيت الله احمدى اهل زهد و قناعت بود ولى با سخت گرفتن نسبت به فرزندان مخالفت مىنمود و مىفرمود: ما روحانيان بايد طورى عمل كنيم كه فرزندانمان از روحانيت زده نشوند.
٩- روش تربيتى
آيت الله احمدى استاد تعليم و تربيت بودند و سه روش تربيتى مطرح مىفرمودند:
اول ج تربيت بوسيله گفتار دوم ج تربيت توسط رفتار سوم ج تربيت به واسطه «حضور» ايشان بر روش دوم و سوم بيشترتكيه و تأكيد داشتند كه بايد حضور مربى هم «مانع معصيت» شود و هم «عامل تربيت» و خودشان حقيقتاً هم با گفتار و هم با رفتار و خيلى بيشتر از ايندو با حضور خويش عطر تربيت را همه جا پراكنده ميكردند گاهى مىفرمودند آنان كه در تربيت فرزند به خود متكى هستند راه خطا ميروند و نمىتوانند تربيت نمايند بلكه انسان بايد وظيفه خود را در مورد تربيت فرزند انجام دهد ولى توسل و دعا را فراموش نكند و از خدا بخواهد.
١٠- بى توقعى از همگان