ايشان به طلاب جوان سفارش مى‌فرمودند به «انجام واجبات»، «ترك محرمات» و درس خواندن و اينكه درس خواندن برهر چيز مقدم مى‌باشد، و اگر عمل مستحبى طلبه را از درس خواندن بازدارد و يا سست نمايد چنين مستحبى را ترك نمايند.

آيت الله احمدى در ابتداى طلبگى فرزندشان توصيه كرده بودند:

اولًا خوب و بموقع و باندازه غذا بخور.

ثانياً به اندازه نياز بخواب.

ثالثاًبيكار ننشين، مطالعه كن ولو كتاب‌موش و گربه، نان حلوا.

مى‌فرمودند: اگر طلبه در زمان درس خواندن به رياضت معروف و بعضى از مستحبات بپردازد و از غذا خوردن و خواب بازماند به وظيفه مهم خود كه درس خواندن است بپردازد. ايشان براى اينكه طلاب جوان آمادگى براى سختى داشته باشند، از خاطرات خويش بسيار شيرين و دلنشين مطرح مى‌كردند:

زمان طلبگى ما خيلى مشقت بار بود، يكبار ظرف ٤٨ ساعت جز آب چيرى براى خوردن نداشتيم. بعد از اينكه مقدار مختصرى برنج در حوزه توزيع شده غذا پختم ومن هرگز طعم آن كته را فراموش نمى‌كنم.

پيراهنى داشتم كه يقه داشت ولى پشت نداشت، البته مانع تحصيل نشد و .......