الگوى شايستگى و فرزانگى - احمدى ميانجى، على - الصفحة ١١ - الف عبادت ج
ايشان آرإ علماى گذشته را درباره ولايت فقيه جمع آورى كرده و جمعبندى مىنمودند كه همه با مختصر تفاوتى ولايت فقيه را قبول داشته اند.
ايشان به «احكام حكومتى» شديداً اعتقاد و انقياد داشتند حتى قوانين و مقررات معمولى را لازم الرعايه مطرح مىكردند. تا آنجاكه مىفرمودند:
اگر كسى مثلًا در نيمه شب مقررات راهنمايى و رانندگى را رعايت نكند، و پليس هم حضور نداشته باشد، لازم است كه خود جريمه را به صندوق دولت واريز نمايد.
٤- ٥- سختگيرى فقط براى خود-
برخى افراد نسبت به ديگران سختگير ولى درباره خودشان سهلگير هستند! آيت الله احمدى درست برعكس رفتار مىكردند. نسبت به خودشان شديد و سختكير بودند و نسبت به ديگران رحيم و سهلگير. رأفت و عطوفت اين مرد بزرگ نسبت به خانواده، شاگردان و معاشران زبانزد خاص و عام است اينجا فقط به دونمونه اشاره مىشود:
الف: عبادت ج
ايشان از حدود دو ساعت بيش از اذان صبح براى تهجد و راز و نياز شبانه بر مىخاستند، ولى بسيار آهسته كه براى استراحت خانواده مزاحمت فراهم نشود! جالب اينكه اگر اعضاء خانواده سفارش نمىكردند؛ ايشان كسى را براى نماز صبح صدا نمىكردند مگر كسانيكه تازه به تكليف رسيده بودند، آنهم از باب امر به معروف و نهى از منكر.