در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٠ - چرا فقط شيعه به تقيه مشهور شده است؟!
علماى عامّه توجّه نداشته اند كه از جمله اهداف «تقيّه» حمايت از وحدت اسلامى و جلو گيرى از تفرقه مسلمانان است، در اين صورت، شايسته نيست كه مذهب شيعه به «بدعت» و «نفاق» متّهم شود.
دورانهاى سخت زندگى اهل بيت (عليهم السلام) در زمان حكومت امويان و عبّاسيان باعث شده بود كه شيعيان على (ع) مذهب خود را- حتّى از همسرانشان- مخفى نگه دارند؛ زيرا در آن زمان، متّهم بودن به تشيّع، سخت ترين كيفر را داشت و حتّى پسر از دست پدرش به قاضى شكايت مى كرد كه چرا پدرش او را «على» ناميده است؟!
مورّخان نقل كرده اند:
«روزى معاويه بن ابى سفيان به كارگزارانش نوشت: هر كس كه حديثى در مورد فضايل ابو تراب على (ع) و خاندانش روايت كند، خونش حلال است، پس از آن، خطبا بر هر منبرى، على (ع) را لعن مى كردند و از او برائت مى جستند. مردم كوفه به خاطر وجود شيعيان فراوان امام على (ع) زير فشار سخت ترين شكنجه ها بودند. امويان، زياد بن سميّه را به عنوان حاكم كوفه گماشتند و بصره را به آن ملحق نمودند. زياد شيعيان كوفه و بصره را مى شناخت و آنان را در زير هر سنگ و كلوخى كه بودند، پيدا كرد و به شهادت رساند و يا از عراق متوارى و بى خانمان كرد. از اين رو شخصيّت مشهورى از آنان باقى نماند.