در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٣ - الف قرآن كريم

الف: قرآن كريم:

خداى تبارك وتعالى در سوره ( (نساء)) آيه ٢٤ مى فرمايد:

فَمَا اسْتَمْتَعْتُم بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً.

«زنانى راكه متعه (ازدواج موقت) مى كنيد، واجب است مهر آنان را بپردازيد.»

ابى بن كعب، ابن عبّاس، سعيد بن جبير، ابن مسعود وسُدّى آيه شريفه را اين چنين قرائت كرده اند:

(فَمَا اسْتَمْتَعْتُم بِهِ مِنْهُنَّ الى أجل مُسمّى).

«زنانى را كه تا مدت معينى متعه مى كنيد».

طبرى، اين مطلب را در تفسير خود (جامع البيان فى توضيح القرآن) ذيل آيه شريفه نقل كرده وزمخشرى در الكشّاف اين قرائت را از مسلّمات شمرده است. و همچنين فخر رازى در تفسيرش (التفسير الكبير) ونَوَوى در شرح صحيح مسلم، در اوّل باب نكاح المتعه آن را نقل نموده است.

امام احمد بن حنبل در مسندش، ابو بكر جصاص در احكام القرآن، ابو بكر بيهقى در السنن الكبرى، قاضى بيضاوى در تفسيرش، ابن كثير در تفسيرش، جلال الدين سيوطى در الدرّ المنثور، قاضى شوكانى در تفسيرش وشهاب الدين آلوسى در تفسيرش، نزول اين آيه را در مورد ازدواج موقّت- باسندهايى كه به افرادى مثل ابن عبّاس، ابى بن كعب، عبد الله بن مسعود، عمران بن حصين، حبيب بن ابى ثابت، سعيد بن جبير، قتاده ومجاهد مى رسد- تأييد كرده اند.