بودند. هنرى فورد پس از تحمل فشار و مشقتى كه تنها صهيونيسم سازمان‌يافته از عهده طراحى و اعمال آن برمى‌آيد، بالاخره ناچار شد در ٣٠ ژوئن سال ١٩٢٧ در نامه‌اى خطاب به لوئيس مارشال (رهبر وقت انجمن يهوديان آمريكا) رسماً از آنها عذرخواهى كند.

در سفرى كه چهار سال قبل به سوئيس داشتم، اجازه‌ى كپى كردن نسخه انگليسى اين پروتكل‌ها را از طريق نسخه‌ى كتابخانه‌اى پيدا نكردم. ولى يك نسخه‌ى فارسى آن را تحت عنوان «حكومت‌سازان» از يكى از نخبگان ايران در سوئيس گرفته و با خود به تهران آوردم و البته در مرحله‌ى چاپ توسط «كميسيون اقتصادى جمعيت دفاع از ملت فلسطين» بود كه همزمان شاهد انتشار ترجمه‌اى از آن تحت عنوان «پروتكل‌هاى دانشوران يهود براى تسخير جهان» توسط سازمان فرهنگى- هنرى شهردارى تهران بوديم، البته در سال ١٣٧٣ تحليل مفصلى از پروتكل‌ها (تأليف عجاج نويهض، ترجمه‌ى حميدرضا شيخى، انتشارات آستان قدس رضوى) به چاپ رسيده بود.

اين پروتكل‌ها كه داراى ٢٤ ماده هستند، و بسيار مفصل نوشته شده‌اند كه در اين گزارش به فرازهايى از آنها اشاره مى‌شود تا نشان داده شود كه در يك سده‌ى قبل چگونه متفكران صهيونيسم برنامه‌ريزى كرده و چقدر در اين امر توفيق داشته‌اند. در بخش آخر نيز خلاصه‌اى از پروتكل‌ها به تفكيك ابعاد اقتصادى و سياسى، تنظيم شده و به عنوان پيوست آمده است. البته گروهى، اين پروتكل‌ها را زير سؤال مى‌برند و در واقع سنديت آن را مخدوش مى‌دانند. لكن به نظر، مسئله بسيار ساده‌تر از اين بحث‌ها است كه ما درباره سنديت آن مباحثه كنيم، چون آنچه اتفاق افتاده، خود بزرگترين سند است.

در اين گزارش پاره‌اى از مفاد پروتكل‌ها و چگونگى به اجرا درآمدن آنها ارائه مى‌شود. توضيح ضرورى اول اينكه: رهنمودهايى كه دانشوران صهيونيست ارائه مى‌دهند، مربوط به ملت‌هاى يهودى و غيريهودى است و مربوط به دورانى كه حكومت سلطنتى يهود تشكيل مى‌شود و در آن دوران، تبيينى متفاوت از موضوعاتى نظير آزادى ارائه مى‌گردد و به عنوان يك نهضت اقليت در كشورهاى ديگر نيز رهنمودهايى بعضاً متضاد ارائه مى‌شود كه چه تدابيرى صورت گيرد.

توضيح ديگر اينكه: يهوديان مؤمن، طبيعتاً توافقى با جريان صهيونيسم ندارند و ما