طبق گزارش بانك جهانى، سهم استفاده از منابع آب رژيم صهيونيستى درسال ١٩٩٩، به حدود ١٢٢ درصد كل منابع قابل استحصال سالانه رسيده است. در حاليكه كشورهاى اردن، فلسطين، سوريه و لبنان در مقايسه با اين رژيم، ميزان سهم استفاده آنها به ترتيب ٩١، ٨٨، ٤٨ و ٢٧ درصد كل منابع بوده است‌[١] كه بيانگر بروز بحران آب در سرزمين اشغال شده است.

بروز بحران، بخصوص پس از ٣ سال خشكسالى پى‌درپى، رژيم غاصب را برآن داشت تا كميته‌ى مشتركى براى بررسى مسئله‌ى بحران و برنامه‌ريزى متمركز براى مواجهه با بحران تشكيل دهد. طبق گزارش كميته‌ى پارلمانى تشديد اين بحران ناشى از چند عامل بوده است.[٢] الف- مديريت چندگانه‌ى آب. (بيش از ٣٠ دستگاه شامل ١٢ وزارتخانه، ٤ كميته بين وزارتى كه وظيفه‌ى هماهنگى دارند و ١٤ اداره‌ى زيرمجموعه وزارتخانه‌ها[٣] در مديريت آب فعال هستند.)

ب- توصيه‌هاى متعدد كميته‌هاى تخصصى و پارلمانى درباره‌ى مسئله‌ى آب، جمع‌آورى نشده و يا در اجراى آنها اهمال شده است.

ج- عليرغم ارائه‌ى طرح‌هاى توسعه منابع آب از دهه‌هاى ١٩٨٠، اجراى آنها توسط وزارتخانه‌ها جدى گرفته نشده است.

د- گزارش‌هاى هشدار دهنده‌ى هيئت نظارت دولت از دهه ١٩٦٠، بويژه گزارش سال ١٩٩٠، جدى گرفته نشده است.

طبق گزارش نماينده‌ى كميسيون آب رژيم صهيونيستى در سال ٢٠٠١، عرضه‌ى آب اسرائيل به بالاترين سطح بحرانى رسيده، منابع آب خالى شده و به خط قرمز رسيده‌

[١]

. World Bank, West Bank and Gaza update, second Quarter ٩٩٩١," From scarcity to security- Averting a water crisis in the Meddle East and North Africa, Washington DC.

[٢] .Magen David (٢٩٩٢ ),p .١١ ..

[٣] - همان مأخذ صفحه ٤٥ تا ٥٠ ..