ما قبلًا گفتيم كه امامت در نظر شيعه از اصول مذهب است نه اصول دين و شواهد آن را بيان كرديم ولى جمعى از مغرضين و مفرقين و مزدوران غالباً اين تهمت را بر شيعه وارد مى‌سازند كه خداوند سزاى آنان را در روز قيامت خواهد داد.

ممكن است بعضى‌ها بپرسند كه شبيه اين ادعا در بعضى از روايات شيعه وارد شده است كه در جواب آنان مى‌گوييم ما قبلًا گفتيم هر روايت و حديثى كه وارد شده است حجّت و مقبول نيست، وجود يك يا دو سه روايت در يك مذهب دليل اعتقادان مذهب بمضمون آن نيست، شما در مذاهب حنفى مراجعه كنيد و به وضوح مى‌بينيد كه عقايد و اعمال آنان گاهى مخالف چندين حديثى است كه در صحاح وارد شده است. يك مذهب يا يك مجتهد در عقيده و عمل خود تمام دلايل را مد نظر قرار مى‌دهد.

علاوه كه حديث ارتداد جمعى از صحابه منحصر به طريق شيعه نيست. در صحاح سته نيز احاديث زيادى است كه حضرت ختمى مرتبت خبر از ارتداد جمعى از اصحاب خود مى‌دهد و اين احاديث در نظر اهل سنت از نظر سند معتبر است، بنابراين طرفين بايد در باره اين احاديث چارجويى نمايند.

٣- در ص ٨٧: آن‌ها (شيعه) على بن ابى‌طالب را در مقام خاصى مى‌نهند.