نگارنده مدتى است به اين فكر افتاده است كه روايات متحدة الالفاظ يا متحدة المعانى شيعه و سنى را كه مسلماً بسيار زياد است در يك كتاب جمع‌آورى و نشر نمايد ولى هنوز به اين كار موفق نشده است و چنان‌چه دانشمند نيكوكارى به اين عمل خير اقدام كند خدمت بزرگى به اتحاد مسلمين نموده است و تا حد زيادى صداى تفرقه‌اندازان مزدور را خفه خواهد كرد.

در ص ٨٦ سومين فرق بين شيعه و سنى را موضوع صحابه ذكر كرده ما سابق نظر خود را در اين باره ذكر كرديم و به تكرار آن نمى‌پردازيم و فقط به دو سه جمله از پرگويى او جواب مى‌دهيم:

١- اختلافى كه بين صحابه واقع شده است از نيت نيكو و اجتهادشان بوده.

جواب: در پاره‌اى از اختلافات مى‌شود اين ادعا را ممكن دانست و يا پذيرفت ولى در پاره ديگر از اختلافات اين ادعا خلاف عقل و يك نوع نيرنگ بازى و چشم‌بندى است كه فطرت آدمى آن را نمى‌پذيرد و قرآن هم مى‌گويد: «لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ».

به طور نمونه چگونه امكان دارد جنگ جمل را بر حسن نيت طرفين حمل كنيم وجدان شما چه مى‌گويد؟