يكنوع تسامح در عبارت و توسعه در تعبير است و بدين ترتيب در اصول دين- بحمد لله تعالى- بين شيعه و سنى اختلافى وجود ندارد، هر چند كه مزدوران بيگانه دروغ بگويند و افتراء بندند ولى واقعيت همان است كه بيان شد. (إِنَّ اللَّهَ لا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ)

براى اقناع بيشتر ساده لوحان و غافلان نه معاندان مغرض كه قابل اصلاح نيستند مى‌گوييم كه در فقه شيعه زن دادن به كافر و مرتد حرام و باطل است، خوردن ذبيحه كافر حرام است و در ذبح كننده حيوانات حلال گوشت به علاوه تسميه و غيره مسلمان بودن هم شرط است، لذا شيعيان گوشت حيوانى را كه كفار كشته باشند ميته و نجس مى‌دانند و نمى‌خورند بلكه مشهور فقهاى بزرگوار ما بدن كافر را نجس مى‌دانند و همه مى‌دانند كه شيعه از اهل سنت زن گرفته و مى‌گيرند و به آنان زن مى‌دهند و در تمام بلاد اسلامى شيعيان از دكان‌هاى قصابى سنيان گوشت مى‌خرند و در مهمانى‌هاى آنان غذا مى‌خورد و اين اعمال و امثال آن قوى ترين دليل است كه امامت در نظر شيعه از اصول مذهب است نه از اصول دين و ما اهل سنت را مسلمان مى‌دانيم و در روايات معتبر ما وارد شده است كه خداوند منكرين ولايت و امامت (اهل سنت) را كه متقى باشند به فضل خود داخل بهشت مى‌برد، بلى حساب ناصبى‌ها دشمنان اهل بيت- از حساب اهل سنت جدا است اهل سنت هر چند امامت ائمه را قبول ندارند ولى دشمن آنان نيستند بلكه اهل بيت را دوست دارند و به‌