در ص ٧٦ الى ٧٨ به دروغ‌هاى تكرارى خود پرداخته است كه نيازى به رد آن نيست شيعه‌ها غالى‌ها را خارج از اسلام مى‌دانند ولى در تحديد غلو مانند تحديد و تعريف ساير اشيا بين دانشمندان اختلاف نظر وجود دارد. مثلًا شيخ صدوق (رض) نفى اسهاء النبى را از درجات غلو محسوب مى‌كند و معتقد است خداوند او را در نماز به سهو انداخت، سهو آن حضرت از شيطان نيست بلكه از جانب الله تعالى بوده است ولى جمعى از متكلمين شيعه سخن او را نمى‌پذيرند و مى‌گويند حضرت ختمى مرتبه از سهو مبرا است و كلام ما مقامى در كتاب رجالش به اين چنين مسائل مربوط مى‌شود كه خطيب عمداً يا جهلًا به آن توجه نكرده است.

در ص ٧٨ و ٧٩ مى‌نويسد كه شيعه فقط در بلاد سنى نشين براى تقريب و اتحاد شيعه و سنى فداكارى مى‌كنند نه در بلاد شيعه‌نشين.

جواب: شيعه هميشه بر اساس دستورات اسلامى در همه جا خواهان تقريب و اتحاد بوده‌اند و در اين راه‌ها تلاش‌ها نموده‌اند و بارزترين مورد آن پس از پيروزى انقلاب اسلامى در ايران برگزارى‌