روابط انسان - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٢ - ٢ رابطه انسان با خودش
متدين ميگويد زندگى بىهدف نيست پوچ و بىمحتوى نيست ما هرچند بدون عشق و رضاى خود در حلقه هستى آمدهايم ولى آفريدگار ما حكيم و عليم و مهربان است و ما را براى تكامل معنوى، آفريده ما بايد درين دنيا بتكامل خود بپردازيم و بكمال لايق و ممكن خود برسيم، استفادهاى كه از اين تكامل پررنج عايد ما ميشود مليونها مرتبه بل ملياردها مرتبه بيشتر از زحمت چندساله ما ميباشد.
آرى در نظ رمتدين مشكله مذكور لاينحل نيست و ميشود به آسانى به آن پاسخ داد.
ولى چيزى كه درينجا جلب توجه ميكند و نبايد از آن به آسانى گذشت اينست كه خداوند در طول تاريخ طريق وصول بدين را براى همه افراد انسان سهل- الوصول قرار نداده است حتى معاصران انبياء هم كه در فواصل دور از محل سكونت آنان زندگى ميكردهاند دسترسى معقول و مقنعى بدين نداشتهاند و انبياء براى اثبات و ابلاغ دين خود از طريق غير متعارف زمان استفاده نكردهاند و معجزات آنها براى اثبات پيغمبرى شامل ابلاغ بهمه بشر كره زمين زمان آنها نبوده است. پس از پايان دوره نبوت و حتى مانند زمان ما كه وسائل تبليغ پيشرفت