پس ميبينيد كه نقش دين در سعادت مادى و فكرى انسانها خيلى مهم است و بايد از آن استفاده نمود و اين دين است كه بخل و اسراف و خودخواهى و تجمل‌پرستى را مطرود ميداند و مردم را به قناعت (اقتصاد بر موارد

[١] - در ص ٣٠٧ كتاب انسان موجود ناشناخته ترجمه دبيرى چنين آمده است: امروز برخى از متفكرين قوم به شك افتاده‌اند كه آيا علل بحران منحصرا مسايل اقتصادى و مالى است؛ آيا نبايد فساد و بلاهت سياستمداران و جهل و تخيلات علماى اقتصاد را مقصر دانست؟ مگر زندگى عصر حاضر سطح فكرى و اخلاقى مردم را تنزل نداده است؟ چرا بايد هر سال چجندين بيليون دلار براى مبارزه با جنايتكاران صرف شود و چرا بايد در برابر چنين خرج گزافى باز دزدان و راهزنان فاتحانه به بانكها حمله برند و مأمورين انتظامى را بكشند و كودكان را بدزدند و مقتول و يا گروكشى كنند؟ چرا شماره افراد ناقص عقل و ديوانه بايد اينقدر زياد باشد؟ جاى آن دارد كه با مشاهده سير قهقرائى تمدن از خود بژرسيم كه آيا علل انحطاط در خود ما و در تشكيلات ما نيست؟ احياى ما وقتى تحقق پيدا ميكند كه بلزوم قطعى آن معتقد باشيم.