روابط انسان - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٨ - ٢ رابطه انسان با خودش
و برايش نورى قرار داديم كه بوسيله آن بين مردم براه خود ادامه دهد، مانند كسى است، كه در تاريكيها است و از آن بيرونشدنى نيست؟
فَبَشِّرْ عِبادِ الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِكَ الَّذِينَ هَداهُمُ اللَّهُ وَ أُولئِكَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ (الزمر ١٨)
بشارت بده كسانى را كه گوش ميدهند قول و كلام را سپس پيروى ميكنند نيكوتر آنرا آنها كسانىاند كه خدا هدايتشان كرده است و همينها خردمندانند.
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ (اسرى ٩).
همانا اين قرآن هدايت ميكند طريقه يا ملتى را كه قويمتر باشد.
بلى بايد اذعان نمود كه خودسازى كار ساده پيشپا افتادهاى نيست كه بخاطر خرما يا خدا آنرا بوجود آورد در طول تاريخ اكثريت با خودكامهها و هوسبازان بدبخت بوده و خودسازىهاى جارسيده بسيار اندك بودهاند و حتى پارهاى اگر از شر صفات روانى خود مانند حرص و بخل و خودخواهى تا حدودى راحت بودهاند و خواستهاند در خودسازى خود پيش بروند از تفكر سالم برخوردار