خود را بسازيم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٣ - بحث چهارم جهان بينى ما

براى زندگانى ابدى آن جهان بدانيم كه ميدانيم و اگر هدف وجود خود را تكامل و رسيدن بكمال عالى آدميت بدانيم كه ميدانيم.

اگر مقام انسانى خود را والاتر از مقام حيوانى بدانيم كه چنين است.

اگر خود را خليفه و آيت خداوند جهان بدانيم كه هستيم.

اگر رسيدن بكرات بالا و حتى خروج از كهكشان را براى خود ممكن بدانيم كه شايد از نظر قرآن ممكن باشد[١].

[١] - يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطارِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ فَانْفُذُوا لا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطانٍ. اى گروه جن و انس اگر ميتوانيد كه از راههاى آسمانها و زمين نفوذ نمائيد رخنه كنيد و جز به قدرت( علمى) نمى‌توانيد( در كهكشانها) رخنه كنيد.