روزگاران عافيت گوش فلك را بلاف و گزاف خود كر ميكردند و كسى را بنظر نمى‌آوردند امروز باندازه بسيار اندكى در صفوف پابرهنگان غيور و مجاهد و رزمندگان جان بر كف مسلمان ما ديده ميشوند.

خوش بود گر محك تجربه آيد بميان‌		تا سيه‌روى شود هر كه در او غش باشد

بدتر از همه:

بدتر از همه اختلاف و تشتت و حتى نزاع گروههاى مبارز مسلمان ما است كه هر كدام آنها بخيال بدست آوردن حكومت آينده افغانستان جز بخودمحورى و هوى‌پرستى نمى‌پردازند. (أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ) مصالح اسلام و مسلمين كشور را ناديده گرفته و گروه‌گرائى دارند.

مضحك‌تر اينكه گروههاى كوچكى كه يقين دارند حكومت بآنها نمى‌رسد و دنيا حتى بقيمت ناديده گرفتن وظايف اسلامى هم بآنها روى نخواهد آورد باز هم بخاطر اشتهار جزئى و يا منفعت مادى‌