و فلسفى مورد بحث و تاييد قرار نمى‌گيرد و دانشمندان بيطرف هيچ‌گاه بآن بعنوان يك نظريه فلسفى بديده احترام نمى‌نگرند، تنها مروجين و مبلغين اين نظريه حكومتهاى خون‌آشام و بيدادگر كمونيستى ميباشد و بس.

با آنهائيكه شهوت و غريزه جنسى را سرلوحه زندگانى انسان قرار داده‌اند هم حرفى نداريم زيرا اينان انسان را جز در آينه حيوانيت مشاهده نكرده‌اند.

بلى تمام مكتبهائيكه از حقيقت دور شده‌اند يك اشتباه و غلطكارى داشته‌اند و آن مطالعه كردن انسان در يك جهت و عقيده داشتن بيك بعدى اوست، اگر انسان را موجود شكمو و جسمانى تنها فرض كنيم نظر اول را نتيجه ميدهد. و اگر او را حيوان شهوانى تنها بدانيم نظر دوم را بار مى‌آورد.

و اگر او را روحانى فقط آنهم در يك حالت خاص بدانيم تصوف را بدست ميدهد. و اگر او