اين موضوع از نظر تجربه بشرى ترديدناپذير است مسلمان كه خداى خود را دائم الفضل و قديم الاحسان ميداند و همه نعمتها را از حضرت او ميداند قهرا باو محبت و علاقه پيدا ميكند.

ممكن است بعضى بتوهم اينكه همه بلاها و بدبختى‌ها نيز از جانب خداوند است بر اين مطلب ايراد بگيرد.

ولى بايد گفت كه مصيبتها و بدبختيها بر دو گونه است:

يكى اينكه مستند بفعل اختيارى خود فرد و سائر افراد انسان نيست.

ديگر مصائبى كه معلول فعل اختيارى مكلفين است.

در هر دو صورت فعل بفاعل و علت خود بر اساس قانون كلى عليت عمومى نسبت داده ميشود بلى اجازه تكوينى خداوند بتاثير علل و بر هم نزدن شرايط آن تابع يك مصلحت مهم‌تر از ضررى‌