تحقق اتحاد امت اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٦ - جواب نامه

محمود شيوخ الازهر شريف و اين (توافق آراء) به خاطر اصول و علوم متفق اسلامى (بين مذهب اماميه و ساير مذاهب اسلامى) است و اختلاف تنها در فروع فقهى است كه اختلاف در آنها براى كل مذاهب مقرر شده و عمل به آن در دايره‌ى فقه و تشريع ضررى ندارد، به شرطى كه متناقض با نصوص صريح شرعى قطعى الدلاله از قرآن و سنت صحيح نبوى نباشد و مذهب شيعه جعفرى اماميه، در پيش ما داخل در همين مذاهبى است كه ما به آنها متدين هستيم و در مجال بحث و تحقيق فقهى و قضا و فتوى به آن متعبد مى‌گرديم.

در مورد موضوع تقريب بين مذاهب فقهى اسلامى- بايد بگويم كه- از مهمترين موضوعاتى است كه تلاش در تقويت آن بر هر مسلمان، خصوصا دانشمندان و فقيهان مجتهد مسلمان واجب است كه به وسايل گوناگون و راه‌هاى مختلف علمى و تحقيقى و فرهنگى و غير اينها به هدف جلوگيرى از پراكندگى امت اسلامى و همه‌ى مسلمانان، بر يك كلمه در شئون دين و دنياى‌شان تمسك بدين اسلام و عمل به شريعت دائمى صحيح در چارچوب قرآن كريم و سنت نبوى، اقدام نمايند.

دشمنان امت اسلامى، در گذشته و حال و در تاريخ ممتد اسلامى، نقش عمده را در بزرگ نمودن اختلافات فقهى مسلمانان كه اسلام آن را در فروع- نه در اصول- اجازه داده است، ايفا نموده‌اند و بدين وسيله از راه‌هاى پنهانى براى گمراهى و تدليس عوام مسلمانان و پاره‌اى از خواص آنان داخل شده‌اند و در بعضى از مواقع تاريخى،