انسان كامل يا شاه مردان
(١)
مقدمه
٨ ص
(٢)
بخش اول ابعاد شخصيتى امام على(عليه السلام)
٢٣ ص
(٣)
على(ع) عابدترين امت پيغمبراسلام(ص)
٣١ ص
(٤)
على(ع) و سياست
٣٤ ص
(٥)
على(ع) و عدالت اجتماعى
٣٥ ص
(٦)
شجاعت على(ع)
٣٨ ص
(٧)
انفاق وايثارعلى(ع)
٤١ ص
(٨)
نكته دقيق و عارفانه
٤٢ ص
(٩)
علم على(ع)
٤٤ ص
(١٠)
ديباچه مروت و سلطان معرفت
٤٤ ص
(١١)
مردانگى و عرفان على(ع)
٤٧ ص
(١٢)
سلطان معرفت
٤٧ ص
(١٣)
زهد على
٤٨ ص
(١٤)
لشكر كش وجود و«شاه مردان»
٤٩ ص
(١٥)
بخش دوم فضايل اميرالمؤمنين(ع) در كلام رسول خدا(ص)
٥٤ ص
(١٦)
حديث طير(پرنده)
٥٤ ص
(١٧)
حديث اخوت
٥٥ ص
(١٨)
فضيلت غيرقابل تصور
٥٥ ص
(١٩)
مقام على(عليه السلام) در قيامت
٦٠ ص
(٢٠)
على(عليه السلام) بهترين انسان در شرق و غرب عالم
٦١ ص
(٢١)
فضيلتى حيرت انگيز
٦٢ ص
(٢٢)
على(عليه السلام) از نگاه و بيان خليفه اول(رض)
٦٢ ص
(٢٣)
بخش سوم رواياتى از اصحاب رسول خدا(صلى الله عليه وآله) و محدثين بزرگ اهل سنت پيرامون مقام ومنزلت اميرالمؤمنين على(عليه السلام)
٦٤ ص
(٢٤)
ابن عباس(رض)
٦٤ ص
(٢٥)
جايگاه على(ع) در قرآن
٦٥ ص
(٢٦)
خليفه دوم(رض)
٦٥ ص
(٢٧)
احمد حنبل
٦٦ ص
(٢٨)
صحيح مسلم
٦٦ ص
(٢٩)
ابوسعيد خدرى
٦٧ ص
(٣٠)
جابربن عبدالله انصارى
٦٧ ص
(٣١)
سعد
٦٨ ص
(٣٢)
عبدالله بن مسعود
٦٨ ص
(٣٣)
سعد بن ابى وقاص
٧٠ ص
(٣٤)
ام سلمه زوجه مخدره پيامبر اكرم(ص)
٧١ ص
(٣٥)
بازهم از ام سلمه(رض)
٧٢ ص
(٣٦)
بازهم از ابوسعيد خدرى
٧٢ ص
(٣٧)
حاكم نيشابورى
٧٣ ص
(٣٨)
طبرانى
٧٥ ص
(٣٩)
عصمت على(عليه السلام)
٧٧ ص

انسان كامل يا شاه مردان - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٨ - شجاعت على(ع)

لباس يا چيزى به من بده تا من بروم. حضرت به حسن مجتبى فرمود عبايى، چيزى از خودت يا مال من براى عمويت بياور كه مى خواهد برود. عقيل پتو يا عباى كهنه و لباس كهنه على را گرفت و رفت. از خانه على كه بيرون آمد به شام رفت، به محض اينكه به شام رسيد، دوصدهزار درهم به او بخشيدند، قرض عقيل توسط ديگران و در شام ادا شد، از بيت المالى كه زيرنظر برادرش اميرالمومنين (ع) بود يك درهم نتوانست بردارد. على اينگونه خلافت كرد؛ امور مردم را اداره و اموال آنان را حفظ مى كرد، بُعد عبادى داشت، عدالت داشت، عارف و فيلسوف بود و در همان حال درشجاعت و امانت همتا نداشت.

شجاعت على (ع)

در تمام جنگهاى صدر اسلام، چه در زمان پيغمبر بزرگوار اسلام (صلى الله عليه و آله) و چه در دوران خلافت خود، شمشير على معلوم و معروف بود كه تنها يك ضربت مى زد، او به كسى دو ضربت نزد، تنها يك ضربت على براى مرگ دشمن و طرف مقابلش كافى بود، بعضى ها گفته اند كه شمشير على، چه بر سر حريف مى زد يا به كمر او به يك ضربت، دشمن را از ميان دو قسمت مى كرد، نكته اينجاست؛ على كه تمام عمرش در زمان پيغمبر اكرم‌