انسان كامل يا شاه مردان - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٦ - على(ع) و عدالت اجتماعى
شما از نظر سياسى شكست مى خوريد، خوب است كمى در بيت المال مسامحه كنيد و مصلحت ايجاب مى كند كه در مورد عده اى كه حق السكوت مى خواهند، قدرى همكارى نماييد.
على فرمود: به خدا قسم حتى اگر اين پول ها مال خودم بود بازهم هرگز اين كار را نمى كردم، يعنى اگر بيت المال، دارايى شخصى من مى بود بازهم من اينكار را نمى كردم و به هيچ سركش يا زورگويى براى اينكه همراه من بماند و نزد مخالفين من نرود، حق السكوت نمى دادم، على، هيچ گاه اقدام به اين كار نخواهد كرد كه از بيت المال به يكى كم بدهد و به ديگرى زياد، به يكى ستم كند و ديگرى را مفت خور و امتياز طلب تربيت كند. [اين كار شايسته على نيست.]
على از تمام اين مسائل روزمره كه در بين حكام و امَرا، معمول و يك امر پيش پا افتاده است، خود را پاك و پاكيزه نگه داشت و هرگز در بيت المال تصرف شخصى و مصلحت بازى سياسى نكرد. به قول آن شاعر عارف:
|
آن شير دلاور كه ز بهر طمع نفس |
در خان جهان پنجه نيالود على بود |
|
|
شاهى كه ولى بود و وصى بود على بود |
سلطان سخا و كرم و جود على بود |
|