سر دلبرى، پژوهشى پيرامون راه كارهاى كسب محبوبيت - سبحانىنيا، محمد تقي - الصفحة ٢٨ - ٢ آراستگى
وَ يَقولُ: إِنَّ المُشطَ يَذهَبُ بِالوَباءِ.[١]
پيامبر خدا (ص) شانه خود را پس از آن كه موهايش را شانه مىكرد، در زير متكايش مىگذاشت و مىفرمود: «شانه كردن، وبا را از بين مىبَرَد».
امام صادق (ع) نيز پاكيزگى و آراستگى را از نشانههاى مؤمنان مىداند در باره نشانههاى مؤمن مىفرمايد:
لا يَخلُو المُؤمِنُ مِن خَمسٍ: مُشطٍ وسِواكٍ و خاتَمٍ عَقيقٍ وَ سَجّادَةٍ وَ سُبحَةٍ فيها أَربَعٌ وَ ثَلاثُونَ حَبَّةً.[٢]
مؤمن، حتماً اين پنج چيز را دارد: شانه، مسواك، انگشتر عقيق، سجّاده و تسبيحى كه در آن، سى و چهار دانه باشد.
افزون بر احاديث ياد شده و احاديث فراوان ديگرى كه ما تنها به چند مورد از آنها بسنده كرديم، در باره مسواك كردن، احاديث فراوانى به يادگار مانده است كه اهميت آن را در نزد پيشوايان دينى (بويژه پيامبر اكرم (ص)) نمايان ساخته است. سفارشها در باره مسواك در موارد بسيارى، از سوى جبرئيل (ع) بوده است تا آن جا كه پيامبر (ص) فرمود:
جبرئيل همواره در باره مسواك زدن به من سفارش مىكرد، چندان كه گمان بردم [اگر بدان عمل كنم]، دندانهايم ساييده مىشوند.[٣]
همچنين در حديث ديگرى فرمود:
[١]. مكارم الأخلاق: ص ٣٣.
[٢]. بحار الأنوار: ج ٨٤ ص ٣٢٩ ح ٣.
[٣]
. أَوصانى جَبرَئيلُ بِالسِّواكِ حَتّى خِفتُ عَلى أَسنانى ( وسايل الشيعة: ج ٢ ص ٩ ح ١٥) ..