سر دلبرى، پژوهشى پيرامون راه كارهاى كسب محبوبيت - سبحانىنيا، محمد تقي - الصفحة ٧٨ - ٤ رعايت احترام همنوعان
سكوت برادر به سخن گفتن برادرش، از جوانمردى است.
شايد هر يك از ما در طول زندگى، بارها تجربه قطع شدن كلام خويش را توسط ديگرى تجربه كرده و تلخىِ آن را چشيدهايم. به سخن بسيار زيبا و تشبيهى كه پيامبر (ص) بيان فرموده، توجّه كنيد:
مَن عَرَضَ لِأَخِيهِ المُسلِمِ المُتَكَلِّمِ في حَديثِهِ فَكَأَنَّما خَدَش وَجهَهُ.[١]
هر كه در ميان سخن برادر مسلمانش وارد شود، چنان است كه چهره او را بخراشد.
اين تشبيه، به خوبى بيانگر آن است كه قطع كردن كلام ديگرى، در حقيقت، نوعى تعرّض به اوست و ممكن است خشم و كينه او را به دنبال داشته باشد؛ آن گونه كه چنگ انداختن به چهره ديگرى نيز به همين اندازه، آزاردهنده خواهد بود.
يكى ديگر از مصاديق احترام گذاشتن به همنوعان كه كمتر به آن توجّه مىشود، نگاه كردن به همه حاضران به هنگام صحبت كردن با آنان است. اين رفتار كوچك و پيش پا افتاده، نشانه احترام به شنونده كلام و اهميت دادن به شخصيت اوست. به راستى اگر در جمع گروهى مشغول صحبت باشيم، به طور طبيعى نگاه خود را به كسى خواهيم دوخت كه براى ما از جايگاه رفيعتر و اهميت بيشترى برخوردار است. در اين صورت، ديگر حاضران از اين كه نگاه متكلّم به فرد يا افرادى خاص متمركز شده و از آنان غافل است، احساس ناخوشايندى خواهند داشت و نسبت به او كدورتى
[١]. الكافى: ج ٢، ص ٦٦٠ ..