سر دلبرى، پژوهشى پيرامون راه كارهاى كسب محبوبيت - سبحانىنيا، محمد تقي - الصفحة ٥٧ - دو نكته
شمار مىرود. اين صفت جذّاب، همانند كليدى است كه درب رابطه صميمى با ديگران را مىگشايد و روابط پيشين را تحكيم مىبخشد. اگر خُلق و خو را به انسانى تشبيه كنيم، از خُلق نيكو، انسانى زيبا نمايان خواهد شد، و سخاوت و گشادهدستى، آن انسان زيبا را آراسته مىسازد و زينت مىبخشد.
از سويى ديگر، خساست و بُخل، آن انسان زيبا را آلوده و زشترو مىسازد؛ معنايى كه امام على (ع) در حديثى بدان اشاره كرده و فرموده است:
السَّخاءُ يَكسِبُ المَوَدَّةَ وَ يُزَيِّنُ الأَخلاقَ.[١]
سخاوت، مودّت مىآورد و اخلاق را زينت مىبخشد.
و امّا آن هنگام كه انسان، حُسن خُلق خود را با سخاوت و بخشش بيارايد، فطرتهاى زيبايىخواه را به سوى خود متمايل مىسازد و محبوب آنان مىگردد. لذا از پيامبر خدا (ص) روايت شده است:
مَن طَلَبَ مُحَبَّةَ النّاسِ فَليَبذُل مالَهُ.[٢]
هركس دوستىِ مردم را خواستار است، از مالش ببخشد.
دو نكته
در اين جا يادآورى دو نكته، ضرورى است:
نكته نخست: به روشنى پيداست كه سخاوت، آنگاه ارزشمند است كه امتنانْ همراه آن نباشد؛ چه، در اين صورت در برابر خدمتى كه به برادر
[١]. غرر الحكم: ح ١٦٠٠.
[٢]. فردوس الأخبار: ج ٤ ص ٧٧ ح ٥٧٢٦ ..