سر دلبرى، پژوهشى پيرامون راه كارهاى كسب محبوبيت - سبحانىنيا، محمد تقي - الصفحة ٣٨ - ٣ بوى خوش
توجّه بيگانگان در امان باشند. لذا استفاده از عطر براى اين گروه حتّى براى حضور در نماز جماعت، در صورت وجود نامحرمان، پسنديده نيست.[١] از اين رو، زنان تنها براى زنان ديگر و نيز براى همسرانشان مىتوانند از بوى خوش استفاده كنند و راه كارِ بدون بو بودن بدن و لباس براى بانوان در اجتماعات، مناسب و پسنديده به نظر مىرسد.
امّا در باره ويژگى بوى خوش بر اساس آنچه از معصوم (ع) تبيين شده است، بين مرد و زن تفاوت لازم است. به عبارت ديگر، اين كه زن و مرد، يكسان آرايش كنند و عطرهاى مشابه بزنند، نه تنها پسنديده نيست، بلكه بر اساس برخى روايات، جايز نيست، مانند اين روايت از پيامبر (ص) كه مىفرمايد: «از ما نيست زنى كه خود را به مردان شبيه سازد».[٢]
و نيز از امام باقر (ع) نقل شده كه فرمود:
لا يَجوزُ لِلمَرأَةِ أَن تَتَشَّبَهَ بِالرِّجالِ.[٣]
بر زن، جايز نيست كه خود را مانند مردان سازد.
با اين بيان، به نظر مىرسد كه هر يك از مردان و زنان بايد متناسب با جنسيت خود، در جامعه ظاهر شوند و تلاش كنند تا حرمت خويش را نيز پاس بدارند. لذا امام صادق (ع) تفاوت بين زن و مرد در استعمال عطر را اين گونه بيان مىفرمايد:
طِيبُ النِّساءِ ما ظَهَرَ لَونُهُ و خَفِىَ ريحُهُ و طِيبُ الرِّجالِ ما خَفىَ لَونُهُ و ظَهَرَ ريحُهُ.[٤]
[١]. ر. ك. سنن النسائى: ج ٨ ص ١٥٥.
[٢]. نيل الأَوطار: ج ٢ ص ١١٣.
[٣]. مستدرك الوسائل: ج ٣ ص ٢٤٦ ح ٣٤٩٥.
[٤]. الكافى: ج ٦ ص ٥١٢ ح ١٧ ..