ره توشه نوجوانان - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٣١ - ٦ - از بين بردن آبروى ديگران

همين است، چون اگر اين صفت اصلًا در او وجود نداشته باشد اين تهمت است؛ يا مثلًا مى‌گويد: من پيش خودش هم اين حرفها را مى‌زنم، با اين كه اگر پيش روى آن شخص هم اين سخنان گفته شود از گناهشان كاسته نمى‌شود؛ چرا كه اين سخنان اگر باعث رنجش و اذيت آن فرد گردد گناه سنگين‌ترى را به بار مى‌آورد.

خداوند متعال در قرآن كريم مى‌فرمايد: «برخى از شما از برخى ديگر غيبت نكنند، آيا يكى از شما دوست دارد كه گوشت مرده برادر خودش را بخورد، قطعاً از آن بيزاريد»[١] و در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده است:

«وقتى انسان مؤمن به برادر دينى‌اش اتهامى وارد سازد ايمان در قلبش ذوب گشته و از بين مى‌رود همانند ذوب گشتن نمك در آب.»[٢] ب- سخن‌چينى: يكى از گناهان بزرگى كه باعث جدايى دوستان از يكديگر گرديده و مثل دروغ سرمايه اطمينان را از ميان جامعه بر مى‌دارد سخن‌چينى است. افرادى كه به اين بيمارى روحى مبتلا هستند به جاى اين كه آتش كينه و دشمنى را از ميان دو انسان مسلمان بردارند، با سخنان نابجاى خود شعله‌هاى آتش را فروزانتر مى‌كنند. يكى از جاهايى كه راستگويى مورد غضب خداست همين جاست كه فردى با سخنان راست خود دوستى دو انسان مسلمان را تبديل به دشمنى نمايد، و بر عكس يكى از جاهايى كه دروغ پسنديده است جايى است كه انسان نگذارد شعله‌هاى كينه و خصومت بين انسان‌ها افروخته گردد. گاهى فرد

[١]- سوره حجرات( ٤٩): آيه ١٢

[٢]- وسائل الشيعه، ج ١٢، ص ٣٠٢، حديث ١