ره توشه نوجوانان - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٨١ - فصل چهارم احكام تخلى و دستشويى

فصل چهارم: احكام تخلّى و دستشويى‌

انسان همانند خيلى از حيوانات ديگر بناچار بايد اضافه موادى را كه با خوردن و آشاميدن داخل شكم نموده و جذب بدنش نشده است از بدن به صورت ادرار و مدفوع خارج سازد. بديهى است تأخير در اين كار باعث از بين رفتن سلامتى انسان گشته و چه بسا او را به بيمارى‌هاى خطرناكى مبتلا سازد، لذا در پاره‌اى از روايات دستور داده شده كه هر گاه ادرار بر انسان فشار آورد بايد ادرار نمايد و از نگه داشتن آن خوددارى نمايد وگرنه مثانه‌اش دچار بيمارى مى‌گردد[١].

به راستى- چنان كه در برخى احاديث آمده است‌[٢]- انسان با ديدن ادرار و مدفوع خويش كه تا ساعتى قبل به صورت مواد خوراكى و نوشيدنى لذيذ بوده و اكنون به اين حال متعفن در آمده، متوجه دو نكته اساسى مى‌شود:

١- مواد خوراكى و نوشيدنى كه براى به دست آوردنش تلاش فراوان‌

[١]- مستدرك الوسائل، ج ١، ص ٢٨٤، حديث ٤ و ٥

[٢]- وسائل الشيعه، ج ١، ص ٣٣٣-/ ٣٣٥، حديث ١-/ ٥