ره توشه نوجوانان - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٣٣ - ٦ - از بين بردن آبروى ديگران

فردى به دنبال عيوب مردم باشد خداوند به دنبال عيوب او خواهد رفت، و خدا چنين كسى را گرچه در داخل خانه‌اش باشد بى‌آبرو خواهد كرد.»[١] د- دشنام و فحش: به كاربردن دشنام و سخنان زشت در برخورد با ديگران موجب كدورت و دشمنى و سرد شدن روابط اجتماعى انسان‌ها مى‌گردد، در سخنى از امام باقر عليه السلام آمده است: «همانا خداوند فحش دهنده‌اى كه زبانش هرز باشد را دشمن مى‌دارد.»[٢] شريعت مقدس اسلام جهت حفظ شخصيت انسان‌ها تأكيد ويژه‌اى نسبت به دورى از گناهان گفته شده و گناهان ديگرى كه باعث از بين رفتن آبرو و شخصيت افراد مى‌شود نموده است كه برخى از آنها بدين قرار است: اهانت به افراد، مسخره كردن آنها، نسبت القاب زشت و ناپسند دادن، نسبت‌هاى ناروا به افراد پاك دادن و سوء ظن.

نقطه مقابل خدشه دار كردن آبروى ديگران از طريق افشاگرى و غيبت و تهمت و سخن چينى و دشنام و مانند آن اين است كه در صدد پوشاندن عيوب ديگران باشيم و اگر كسى دچار كار اشتباهى گرديد تا جايى كه ممكن است با پند و اندرز او را به كار بدش آگاه نماييم و از مطرح كردن خطايش پيش ديگران خوددارى نماييم.

صفات زشت و ناپسند و نيز نقطه مقابل آنها يعنى صفات نيكو در اين چند مورد منحصر نمى‌گردد، و ما به جهت رعايت اختصار از شمارش يكايك آنها اجتناب مى‌كنيم.

[١]- ميرزا حسين نورى، مستدرك الوسائل، ج ٩، ص ١٠٩، حديث ٤

[٢]- وسائل الشيعه، ج ١٦، ص ٣٢، حديث ٢