گفتوگوی چهارجانبه ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣ - سخنان استاد فخر الدین حجازی
خشکید و اصولاً با مکاتب رقیب فرقی نخواهد داشت. این است که کوشش باید در این جهت باشد.
مثلاً شنیدم چند هفته پیش در انگلستان راجع به شهادت حضرت سید الشهداء نطقی بسیار عالی شده و در نمایش چهره درخشان حضرت ابن عبدالله خوب سخن گفته شده ولی متاسفانه خود سخنران در همان مجلس نسبت به شخص حضرت امام مجتبی رسماً اهانت کرده است. این دلیل آن است که گوینده فقط خواسته بعد تند دین را ارائه بدهد تا به ظاهر در سخرانی خودش پیروز شود، ولی غافل از اینکه با ضربه زدنبه حسن به خود حسین هم ضربه زده است. حتی شواهد عینی هست که بعضی از دانشجویان عزیز اسلامی در خارج که خیلی درباره اسلام سخن می گویند و تبلیغ می کنند، وظایف عبادی خودشان را یا به سردی انجام می دهند یا انجام نمی دهند.
پیشنهاد بنده خلاصه می شود در اینکه تاکتیک مبارزه با مکاتب رقیب و باقدرتهای خصم باید به وسیله کسانی که در آن جو تنفس کرده اند یا خود ان دانشجویان تنظیم شود، ولی از لحاظ معتقدات و دین حتماً و حتماً این امر باید تحت نظر کارشناسان دینی انجام شود و عده ای از متخصصین باید مهاجرت کنند و این سختی و حرمان از کشور خطر را به جان بپذیرند که صد و بیست هزار دانشجوی خارج از کشور که اینها ذخایر گرانبهایی برای ما هستند – به طرف انحراف نروند و خود متخصصین هم این توجه را داشته باشند که دین را درهمه ابعادش تبلیغ کنند : بعد مادی، معنوی، فردی، اجتماعی، عبادی و آنچه در مسیر زندگی هست. بیش از این مزاحم نیستم.