گفتوگوی چهارجانبه ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١ - سخنان دکتر شریعتی
دعوت، یک رسالت ومسئولیت و به صورت یک عامل شاختن انسان و جذب نسل جدید و طرح شدن در آن وسط زمینه و زمان[١] مطرح می شود و به صورت یک حرکت قیام می کند و می ایستد، خود به خود به همان اندازه که در زمان حاضر حضور پیدا می کند و به همان اندازه که غنی می شود، قوی می شود، تکامل پیدا می کند، زنده می شود، به همان اندازه آسیب پذیر می شود و به همان اندازه دچار خطر می شود و به همان اندازه باید حساسیت و هوشیاری برای حفظ خودش و جهتگیری درست در باب این خطرات و شناخت موقعیتش داشته باشد.
الان دچار یک چنین شرایطی است، یعنی نمونه هایی داریم که شاید امثال این نمونه ها را دیگر جز درصد اسلام و آن موج های اسلامی نداشتیم، یعنی شروع طرح یک اسلام امی اعتقادی مردمی متحرک و سازنده و خلاق که به صورت یک
[١] اُمّهً وسطا یعنی یک گروهی که در وسط معرکه زمان مطرح است نه امتی که وسط هندسی و مکانیکی است که فاصله آن طرفش و این طرفش مساوی است و این در وسط قرار می گیرد. وسط چی؟ بین چی؟ امت وسط یعنی در متن زمان و متن جامعه و صحنه درگیری های فکری و اجتماعی و نیروها و جناح ها و ... مطرح است، حضور دارد، از گشوه محرابش و مدرسه اش و حنجره اش آمده بیرون در خیابان و کوچه و در اندیشه و وجدان زمان و در آن درگیری ها حضور پیدا کرده است و ناچار جبهه گرفته است و ناچار دشمن و دوستش را می شناسد کجا است و نا چار جهت دارد و وقتی جهت داشته باشد معلوم است که تمایلش به کدام طرف است، تضادش با کدام طرف است و همه دنیا برایش شمال و جنوب و مشرق و مغرب دارد. گیج و گنگ و اصلاً بی ربط با همه واقعیات نیست.