گفتوگوی چهارجانبه ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٩ - سخنان دکتر شریعتی
ضرروتی است که هر روز به یک جهادی نیاز هستد، و هرگز نمی شود از نسل جدید و از جوانها انتظار داشت که هر روز یک جهادی بکنند. باید یک بستر فکری و یک زمینه اعتقادی و یک برنامه خودسازی برایشان وجود داشته باشد تا آن کسی که دلش می خواهد خودش را نگه دارد و هراس از مبتذل شدن و پوچ شدن هم دارد راهی برای نجات خود بیاید. او به این مرحله از خودآگاهی رسیده و واقعاً عشق است، اما از حالا احساسا خطر کرده که خودش عوض بشود یا خانواده اش تغییر پیدا کند. خودش را هر جور باشد با رودربایستی هم شده نگه می دارد، امام نسل بعدش از دست می رود. سر یک سفره می نشینند، در یک خانه زندگی می کنند.و با هم چهار کلمه حرف ندارند که رد و بدل کنند، زبانشان کم کم از هم دور می شود، همین طور احساشان و دردهایشان و بعد می بیند این بچه هنوز در خانه اوست و هوز تازه به سن بلوغ رسیده امام از درون کوچکترین رابطه خویشاوندی و فکری انسانی با او ندارد.( قُوا أنفُسَکُم و أهلیکُم ناراً )[١] الان بی نهایت دامن و عمیق بیشتر و سهمگین و خطر بیشتری را پیدا کرده تا موقعی که این سخن گفته شده : خودتان را و خانواده تان را از این آتش حفظ کنید. ای کاش پیغمبر می بود و آتشهای امروز را می دید که چگونه به دامن ما و به دورن ما پیچیده اند و هیچ کس هم نیست یک قطره ای یک آب سردی بر این آتش بپاشاند تا لااقل نیروی مقاومت و رنج این نسل را تخفیف بدهد.
حالا من انی را می خواستم بپرسم که واقعاً فرض کنید بچه های
[١] تحریم / ٦