گفت‌وگوی چهارجانبه ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥ - سخنان دکتر شریعتی

بی مقام تر از خودش دارد که همه هستی شان گوشه خانه این وآن یا چهار تا خودکار است واین تمام هستی کسانی است که باید تولید فکری وخوراکی برای این نسل و این نهضت بکند واینها را به سادگی می شود خفه کرد به سادگی می شود قلمهایشان را شکست به سادگی لبهایش را می شود دوخت و بنا براین منشاء تغذیه فکری این نسل را خشکناد. طبیعی است که این گروه فکری انسانی اسلامی که در چنین زمانی قد برافراشته خودش را تنها آسیب پذیر و آینده را پر از هراس حس کند. اگر حس نکند معلوم می شود که آن آگاهی اش کم است آن دیدش ضعیف است.

خوب چه مسئله ای در اینجا مطرح است؟ ما که در دنیا نه قدر ت داریم نه جایی داریم نه یک پایگاهی داریم نه سرمایه ای داریم و نه هیچکس به ما کمک می کند نه هیچ یار وهمدردی داریم وحتی کسانی که هم دین وهم مذهب ما هستند نه تنها دست ما را نمی گیرند و همدردی نمی کنند – حتی لفظی – بلکه آنها حتی جلوتر از آن رقیب وآن خصم پوست خربزه زیر پای ما می گذارند و سیل تهمت و نفرت و کینه توزی و آشوب ذهنی و سیاه انگاری و سمپاشی و امثال اینها را به این نسل به این گروه و به این امت کوچک روانه می کنند طبیعتاً در اینجا این مسئله مطرح می شود که من به عنوان یک جوانی وایسته به این نسل بچه من به عنوان یک نوجوانی که می خواهد در این راه بیاید، دخت من به عنوان یک کسی که جز خانه و مدرسه جایی ندارد چه باید بکنیم؟ برای دختر من در خاه هیچ چیز وجود ندراد و در مدرسه هم چیزهایی که وجود دارد اصولاً ضد اعتقاد من است و ضد انسانیت و ایمانی است که به آن معتقدم و ضد آرزویی