گفتوگوی چهارجانبه ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٩ - سخنان آیت الله خامنه ای
متوقف نمی شود، نیازهای انسان فقط اینها نیست و تازه در همان ها هم خیلی حرفها هست. این یک مسئله و یک واقعیتی است. واقعیت این است که با وجود همه این آیات یاس، این آیه امید بسیار نیرومند وجود دارد.
خوب، حالا ما چه باید بکنیم؟ آیا به صرف این که گرایشهای اسلامی عمی در طبقه جوان (مخصوصاً طبقه ای که آماده فکر کدن و کار کردن و زحمت کشیدن هستند ) دارد زیرا می شود باری ما یک دلخوشی کنی باشد و برویم پی کارمان، مثلاً برویم سراغ کار معمولی روز مره مان و دنبال همان ابتذالها ؟ البته نه. در این تردیدی نسیت که امروز هر چه ما درباره اسلام و درباره نشان دادن فکر و ایدئولوژی اسلامی – چه از را نوشتن و چه از راه عمل که (کونوا دعاهَ النّاسِ بِغَیرِ ألسِنَتِکُم ) کوشش کنیم کم کرده ایم. اما چند مطلب را باید توجه کنیم که من به طور خلاصه این چند مطلب را عرض می کنم و بعد از جناب آقای مطهری، جناب آقای شریعتی و هر یک از آقایان که مایلند در این مورد اظهار نظری داشته باشند خواهش می کنم که نظراتشان را بفرمایند. من چند کلمه ای خواتستیم بگویم که بعد از طرح سوال، پاسخ شروع بشود.
چند تا آفت برای کار کردن در زمینه مسائل اسلامی وجود دارد. اول دلخوش کردنبه یک تفکر مجرد است، یعنی فکر کنیم که حالا ما مشغول کاریم، دیگر بیشتر از این چکار کنیم؟ بدون اینکه با مسائل جاری جامعه در تماس باشیم، بدون اینکه با شامل جاری جامعه خودمان در تماس باشیم، بدون اینکه سعی کرده باشیم که نیازهای فکری و عملی را بشناسیم و حتی بدون اینکه به خودمان زحمت بدهیم که از زبانها و دهانها و ذهنهایی سوال کنیم که چه