گفتوگوی چهارجانبه ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤ - سخنان آیت الله خامنه ای
مسئله، مسئله یک بیمار محتضر است. این بیمار محتضر یک دارویی را بایستی مصرف کند تا شفا پیدا کند اگر طبیبی بدون صلاحیت این دارو را در حلق این بیمار ریخت و دارو داروی موثری نبود، به این بیمار خدمت نشده، خیانت شده اگر آن طبیب دیگر نسخه خودش را عرضه می کند و بر سر این نسخه پافشاری می کند و استدلال می کند و اصرار می کند این نه به خاطر رقابت یا دشمنی یا عناد با آن طبیب اولی است بلکه به عنوان دلسوزی نسبت به این مریض است طرز تفکر اسلامی را راه برای شنیدن هر سختن حقی به روی پیروان خودش باز کرده است ( فَبَشِّر عِبادِ الّذینَ یَستَمِعونَ القول فَیَتَّبعونَ اَحسَنَه)[١] پیروی از سخن ایدئولو گهای اسلامی و متفکرین اسلامی منظور آقای دکتر از رقابت این است.
آرمانها ی مشخص و شعارهای مشترکی وجود دارد و گفته می شود که این جاده را مطرح کنیم تا به آن آرمانها برسیم ایدئولوگ اسلامی نگاه می کند می بیند که این جاده انسان را به آن آرمانها نمی رساند، به درصد لایق و شایسته حساب هم نمی رساند. همیشه یک تشنه فقط یک لویان آب می تواند بخورد اگر یک لیوان آب گل آلود و آلوده به او دادید، دیگر تشنگی او از او گرفته شد. نمی تواندی بگویید خیلی خوب، حالا آن لیوان را بخورد بعد هم ما یک لیوان آب تمیز صاف گوارا در حلقش می ریزیم نه، دیگر آن زیادی است، آن به زور و جبر دادن است، تشنگی او با یک لیوان آب آلوده
[١] زمر / ١٧ و ١٨