گفتوگوی چهارجانبه ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨ - سخنان دکتر شریعتی
کرده اند و تحصیل کرده اند و خوب هم تدریس کرده اند و خوب هم شکفته اند و خوب هم عالم و جامع و مجتهد شده اند، دارو نمی تواند دربیاورد و نمی تواند به اندازه کافی هدایت بیاورد، چطور برای یک دیپلمه ای، یک لیسانیه ای، یک نسل جوانی در آنجا می شود توقع داست که چنین اجتهادی بکند؟
بنابراین این مسئله مطرح است که حالا این نسل جوان در چنین شرایطی یعنی فقر فکری، فقر کتاب، فقر محیط، فقر جو و اصلاً فقر هر منبعی و هر سرچشمه ای که برای او الهام بخش ایمان یا الهام بخش اندیسه باشد، و از طرفی غنا و وفور همه جانبه و حاکم فکری که از یک سو می آید و فسادی که از سوی دیگر، و هر جوانی یا یک تیپ مسئول و خودآگاه جدی و عزیز و انسان است که به دامن ایدئولوژی ای که بیگانه با ماست می افتد، چگونه این نسل بین این دو دریا و انی دو عدم خودش را حفظ می کند؟ چه جور توصیه ای وجود دارد؟ و چه برنامه ای به داین بچه می شود داد که الان در شرایط فعلی در خارج یا در داخل براساس آن برنامه یک صیانت فکری، ذاتی لااقل برای خودش پیدا بکند.
الان مسئله به قدری حساس شده که مسئله چه کردن و چه نکردن تابع مسئله فوری تری است و آنم چگونه ماندن است. الان باید به اینجا برگشت و دید که چگونه بمانیم؟ چگونه همین جوری که هستیم – اقلاً – بمانیم؟ برای اینکه خود مسلمان ماندن و شیعه ماندن حتی برای آدم های آگاه و مترقی و روشن یک مسئولیت و یک