پنج نعمت
(١)
سخن ناشر
١ ص
(٢)
از نصايح پيامبر (ص) به ابوذر پنج نعمت راقبل از بين رفتن، غينمت بشمار
٣ ص
(٣)
گوشههايى از زندگى ابوذر، مخاطب اين نصيحتپيامبر (ص)
٣ ص
(٤)
وفادارى كامل ابوذر به پيامبر (ص)
٤ ص
(٥)
حلالخورى ابوذر
٨ ص
(٦)
مرگ در تنهايى ابوذر در تبعيدگاه ربذه
٢٣ ص
(٧)
متن نصيحت پيامبر (ص) به ابوذر
٢٤ ص
(٨)
نعمت جوانى
٢٥ ص
پنج نعمت - حسین انصاریان - الصفحة ٨ - حلالخورى ابوذر
اين تنها قطعهاى از حيات اين مرد بود كه بايداسم آن را وفادارى كامل به مقام و به عظمت نبوت بگذاريم.[١]
امّا قطعهاى ديگر از حيات اوست كه خيلى مهمتراز قطعه قبل است.
ابوذر در زمان حكومت عثمان، در كمال تهيدستى وفقر قرار گرفت و زندگى مادىاش برگشت. اين شعر را اميركبير وقتى رگش را در حمامفين كاشان زدند، با انگشت در خونش زد و بر روى ديوار حمام فين نوشت. اين شعر تاپنجاه و شصت سال پيش هم بود:
چو آيد به مويى، توانى كشيد
چو برگشت، زنجيرها بگسلد
اگر خداوند مهربان بخواهد كارى نشود و بخواهدانسان را در اين نقطه، آزمايش نمايد تا اينكه معلوم
[١] ١. علىابن ابراهيم، تفسير قمى، ج ١، ص٢٩٥- ٢٩٤.