خداوند سبحان درباره آن فرموده است: وقتى كه آفريده شد، به او خطاب گشت، من مخلوقى محبوب‌تر از تو نيافريدم، و به عقل فرمود، من هر پاداشى را كه به انسان بدهم و حتى اين پاداش نهايى را كه بهشت و فردوس اعلاست، تنها به خاطر تو است؛ چون عقل را كه از انسان بگيرند، انسان ديوانه‌اى زنجيرى است، و همين‌طور به هر كس كه دوزخ بدهم، تنها به خاطر تو، به او دوزخ مى‌دهم؛ براى اين كه اين انسان به تو خيانت كرده و تو را به كار نگرفته است؛ تو را معطل كرده است؛ تو را با اين عظمتت، گرفتار هفتاد نوع معطلى كرده است: پنيرشناسى، كره شناسى، شيرشناسى و اسكناس‌شمارى، در حالى‌كه من تو را در انسان قرار دادم تا او با توسّل به تو، به من برسد؛ به مقام قرب من برسد و در اين عالم، به ارزش‌ها دست پيدا كند، نه اين كه او بيايد تو را اسير نمايد