بايد سر يك سفره پاك بنشينند. خوراك گوشت بنى‌آدم، مخصوص است، در حالى كه گوشت سگ را سگان ديگر، خرس‌ها و گرازها مى‌خورند. گوشت گراز هم خوراك شير است؛ چنان‌كه گوشت شير هم خوراك سگ است؛ ولى خداوند خوراك انسان را گوشت چهارپايان و بهيمه‌الانعام قرار داده، گوشت پاكيزه‌اى كه نسبت به اخلاق انسان مضر نيست؛ نسبت به عقل او ضررى ندارد؛ نسبت به خطوط زيباى الهى كه در روان او موجود است، ضررى نمى‌رساند.

«وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ‌»، چه طيبات ذاتى باشند و چه طيبات عرضى، فرقى نمى كند، و تنها بايد حلال بودن و طيب بودن غذا، سر سفره انسان رعايت شود: «يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِى‌