از باارزش‌ترين مخلوقات من را كه به او امانت داده‌ام تا با آن به من برسد، به اسارت بگيرد و در تاريكى‌هاى متراكم گناه، آن را گم نمايد و من هم در برابر چنين كارى، هيچ عكس‌العملى نشان ندهم؛ يعنى من خدايى هستم كه در مقابل نابود شدن ارزش‌ها، اين قدر بى‌تفاوتم.

قرآن و روايات، ملاك هم برنامه‌هاى ارزشى را عقل قرار داده‌اند، و درجات بهشت، به تناسب درجات عقل است؛ انسان با آن مى‌تواند، خوب و بد را و حق و باطل را تشخيص و تمييز دهد.

معناى «كَرَّمْنا بَنى آدَمَ‌»، اين است كه ما بنى‌آدم را با دادن عقل تكريم نموديم؛ چنان‌كه اگر عقل را از انسان بگيرند، او ديگر تكليفى ندارد، و خدا هم با او كارى نخواهد داشت؛ خداوند بر هيچ بى‌عقلى نماز و روزه را واجب نكرده است، و تنها غيرعاقل، جزء حيوانات زنده است.