توسل: توحيد يا شرك؟ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥ - ٣ توسّل به رسول خدا صلى الله عليه و آله پس از وفات

آمد؛ به او بگو: كيسه سخاوت و بخشش را بگشا».

آن مرد نزد عمر آمد و ماجرا را براى او بازگو كرد؛ عمر گريست و گفت:

«يا ربّ، ما الو إلّاما عجزت عنه؛

پروردگارا! من كوشش خود را كردم، ولى ناتوان بودم». [١]

ابن حجر مى‌نويسد: «سند اين روايت كه ابن ابى‌شيبه نقل كرده صحيح است» سپس مى‌افزايد: «نام كسى كه اين خواب را ديده، بلال بن حارث يكى از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله است». [٢]

ابن كثير نيز پس از نقل اين ماجرا مى‌نويسد:

«و هذا إسناد صحيح؛

سند اين روايت صحيح است». [٣]

مطابق اعتقاد اهل سنت كه سنّت صحابه را نيز حجّت مى‌دانند، در اين ماجرا يك نفر از صحابه به نام بلال بن حارث كنار قبر رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد و به آن حضرت توسّل جست و به صحابى ديگر نيز ماجراى خويش و خوابش را نقل كرد و او نيز وى را مورد سرزنش قرار نداد و با چماق تكفير او را سركوب نكرد و مال و جان و ناموسش را مباح نساخت.

[١]. دلائل النبوة، بيهقى، ج ٧، ص ٤٧، باب ما جاء فى رؤية النبى صلى الله عليه و آله فى المنام؛ مصنف ابن ابى شيبه، ج ٧، ص ٤٨٢- ٤٨٣؛ ح ٣٥؛ الاستيعاب، ج ٣، ص ١١٤٩؛ كنزالعمال، ج ٨، ص ٤٣١، ح ٢٣٥٣٥؛ تاريخ مدينة دمشق، ج ٤٤، ص ٣٤٥؛ تاريخ الاسلام ذهبى، ج ٣، ص ٢٧٣

[٢]. فتح البارى، ج ٢، ص ٤١٢؛ باب سؤال الناس الامام الاستسقاء اذا قحطوا

[٣]. البداية و النهاية، ج ٧، ص ١٠٥؛ حوادث سال هيجدهم‌