توسل: توحيد يا شرك؟ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨ - جمعبندى
و مهدورالدم مىشمارند؛ اين عقيده كه سبب ريختن خون جمع كثيرى از مسلمين شده و هر روز خونهاى بيگناهان بيشترى ريخته مىشود و چهره اسلام را در جهان خشن و نفرتانگيز معرّفى كرده است، مورد نقد و بررسى قرار گرفت. روشن شد كه توسّل به اولياى الهى در حقيقت آنها را واسطه و شفيع قرار دادن در نزد پروردگار است و اين عمل، ريشه قرآنى دارد، چرا كه انبياى الهى با اذن خداوند مشكلگشايى مىكردند و براى گناهكاران استغفار مىنمودند و خداوند نيز مسلمانان گنهكار را به مراجعه نزد رسولش براى طلب مغفرت سفارش مىنمايد.
٢. از روايات و ماجراهاى تاريخى استفاده شد كه مسلمانان در زمان حيات رسول خدا صلى الله عليه و آله به نزد آن حضرت مىآمدند و از آن حضرت طلب دعا كرده و خدا را به مقام و عظمت رسولش مىخواندند تا حاجاتشان برآورده شود.
٣. همچنين روشن شد كه به آن حضرت پيش از وجود خاكىاش و پس از رحلت توسّل جسته شد و به بركت مقامش مشكلات گرفتاران حل شد.
٤. مسلمانان علاوه بر رسول خدا صلى الله عليه و آله به ديگر اولياى الهى نيز متوسّل مىشدند، چرا كه توسّل به اولياى الهى به اين معنا نيست كه آنها را مستقل از خدا، كارساز بدانيم؛ بلكه آنان فقط به سبب مقامات معنوى كه در سايه بندگى خداوند، به دست آوردند، مىتوانند