توسل: توحيد يا شرك؟ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢ - گزارش يك گفتگو

حيات برزخى هستند و سخنان ما را كاملًا مى‌شنوند و اين بيخبران بزرگترين جسارت را به ساحت قدس پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌كنند.

گزارش يك گفتگو

مناسب است در پاسخ به پرسش فوق گفتگوى خود را با يكى از خطباى وهابى كه در حج ١٤٢٧ قمرى (١٣٨٥ ش) اتفاق افتاده بازگو نمايم.

پس از اتمام اعمال حج روزى در مسجدى نزديك محل سكونت ما در مكّه (منطقه عزيزيه شارع السّرور) به نام مسجد سيدالشهداء حمزة بن عبدالمطلب خطيبى پس از نماز ظهر براى نمازگزاران سخنرانى مى‌كرد. نخست پاداش‌هاى فراوان انجام حج و نقش آن را در بخشش گناهان برشمرد و روايات جالبى را بازگو كرد، پس از آن گفت: ولى اين پاداش‌ها مربوط به كسانى است كه مشرك نباشند، چرا كه خداوند فرموده است: « «لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ»؛ اگر شرك بورزى به يقين تمام اعمال نيك تو حبط و نابود مى‌شود». [١]

هم چنين خداوند فرموده: « «مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ»؛ هر كس به خداوند شرك بورزد به يقين خداوند بهشت را بر او حرام خواهد كرد». [٢]

[١]. زمر، آيه ٦٥

[٢]. مائده، آيه ٧٢