اسرار عقب ماندگى شرق - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧ - اما انسان

ابزار و آلاتى كه از آنها به دست آمده تقسيم كنند:

نخست‌ «عصر حجر قديم» است كه اطلاعات انسان از نيروها و مواهب آفرينش بسيار كم بود، و تنها وسيله او براى ادامه حيات در صحنه پرغوغاى زندگى، تنها قطعات سنگهاى بى‌قواره‌اى بود كه تا اندازه‌اى آن را به صورت سلاحهاى ساده درآورده بود.

در اواخر اين دوران انسان به كشف مهمى نايل گشت كه قيافه زندگى او را عوض كرد، و آن كشف‌ «آتش» بود.

از اين دوران كه بگذريم به‌ «عصر حجر جديد» مى‌رسيم. در اين عصر، انسان ابزارهاى سنگى منظم و صاف و صيقلى به وجود آورد، و تغييرات فراوانى در قسمتهاى مختلف زندگى خود داد. عمر «عصر حجر جديد» خيلى كوتاه است، و شايد از ده- بيست هزارسال تجاوز نكند، در حالى كه «عصر حجر قديم» بيش از ٩٠ درصد مجموع عمر بشر را روى زمين اشغال مى‌كند!

پس از اين دوران‌ «عصر برنز» يا «مفرغ» شروع مى‌گردد كه انسان براى نخستين بار با فلزات و طريقه ذوب آنها آشنا مى‌شود و بالاخره‌ «عصر آهن» كه آخرين دوران‌